Πανελλήνιες 2015: Εγώ, οι Πανελλήνιες και… το άγχος μου!
ΣΤΗΝ ΤΕΛΙΚΗ ΕΥΘΕΙΑ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΟΙ ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ ΚΑΘΩΣ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 18 ΜΑΪΟΥ ΞΕΚΙΝΟΥΝ ΟΙ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ - ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΝΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΟΥΝ ΤΟ ΑΓΧΟΣ
Στην τελική ευθεία για τις Πανελλαδικές Εξετάσεις 2015 μπαίνουν οι τελειόφοιτοι των Λυκείων και των ΕΠΑΛ της χώρας και η αγωνία έχει χτυπήσει «κόκκινο». Η φιλόλογος Τσιώλη Έφη δίνει οδηγίες για το πώς θα διαχειριστούν οι υποψήφιοι το άγχος των Πανελλήνιων Εξετάσεων!
Εντάξει παιδιά! Το έχουμε καταλάβει όλοι! Έχετε άγχος! Δίνετε εξετάσεις! Πώς κάνετε έτσι; Κι εμείς δώσαμε! (Και οι περισσότεροι κάναμε έτσι και πιθανόν χειρότερα....)
Αλλά, λογικό δεν είναι; Φυσικά είναι και λογικό και ανθρώπινο και γι' αυτό δε χρειάζεται ούτε να το ξορκίζουμε ούτε να το «κουκουλώνουμε».
Μπορούμε, όμως, πάντα να συνδιαλλαγούμε μαζί του, όπως θα κάναμε με έναν καλό φίλο. Μα είναι το άγχος φίλος; Είναι φίλος κάποιος που δε σ' αφήνει να καταπιείς, που σου κάνει το στομάχι αεροπλάνο και τους κροτάφους σου να σφυροκοπούν ανελέητα; Και είμαι εδώ για να σου πω ορθά και κοφτά : ΝΑΙ. ΕΙΝΑΙ.
Αν αφουγκραστείς τι σου λέει, ΕΙΝΑΙ. Κι αυτό που σου λέει πάντα, μα πάντα, για οποιοδήποτε λόγο κι αν αγχώνεσαι, είναι ότι κοιτάς εκεί ακριβώς, όπου δεν θες με τίποτε να πας!
Επομένως, αν δεν θες να πας εκεί που κοιτάς, θα πρέπει να κοιτάς εκεί που θες. Τέλος.
Μην το προσπεράσεις έτσι αυτό που μόλις διάβασες. Γράψε το κάπου να το βλέπεις συνέχεια. Και όχι μόνο τώρα, αλλά κάθε φορά που θα επιχειρείς κάτι καινούριο στη ζωή σου. Κάτι σημαντικό για σένα.
Σκέψου το λίγο...
Κατ' αρχάς, το άγχος προέρχεται από το φόβο του τι μπορεί να πάει στραβά σε δέκα λεπτά, σε μια ώρα, σε μια βδομάδα, σε ένα μήνα από σήμερα. Δηλαδή, αγχώνεσαι επειδή παίζεις στο μυαλό σου μια ταινία για ένα πιθανό, άσχημο, μελλοντικό πάντα νοητικό κατασκεύασμα.
Δεν αγχώνεσαι ποτέ για κάτι που συμβαίνει ΤΩΡΑ! Γιατί απλούστατα δεν μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο! Αν κάτι άσχημο συμβαίνει τώρα, απλώς το αντιμετωπίζεις. Δεν έχεις την πολυτέλεια να φοβηθείς, να αγχωθείς. Απλώς ενεργείς. Δρας. (ολόκληρο στη σελίδα μας "απόψεις αναγνωστών")
Αλλά, λογικό δεν είναι; Φυσικά είναι και λογικό και ανθρώπινο και γι' αυτό δε χρειάζεται ούτε να το ξορκίζουμε ούτε να το «κουκουλώνουμε».
Μπορούμε, όμως, πάντα να συνδιαλλαγούμε μαζί του, όπως θα κάναμε με έναν καλό φίλο. Μα είναι το άγχος φίλος; Είναι φίλος κάποιος που δε σ' αφήνει να καταπιείς, που σου κάνει το στομάχι αεροπλάνο και τους κροτάφους σου να σφυροκοπούν ανελέητα; Και είμαι εδώ για να σου πω ορθά και κοφτά : ΝΑΙ. ΕΙΝΑΙ.
Αν αφουγκραστείς τι σου λέει, ΕΙΝΑΙ. Κι αυτό που σου λέει πάντα, μα πάντα, για οποιοδήποτε λόγο κι αν αγχώνεσαι, είναι ότι κοιτάς εκεί ακριβώς, όπου δεν θες με τίποτε να πας!
Επομένως, αν δεν θες να πας εκεί που κοιτάς, θα πρέπει να κοιτάς εκεί που θες. Τέλος.
Μην το προσπεράσεις έτσι αυτό που μόλις διάβασες. Γράψε το κάπου να το βλέπεις συνέχεια. Και όχι μόνο τώρα, αλλά κάθε φορά που θα επιχειρείς κάτι καινούριο στη ζωή σου. Κάτι σημαντικό για σένα.
Σκέψου το λίγο...
Κατ' αρχάς, το άγχος προέρχεται από το φόβο του τι μπορεί να πάει στραβά σε δέκα λεπτά, σε μια ώρα, σε μια βδομάδα, σε ένα μήνα από σήμερα. Δηλαδή, αγχώνεσαι επειδή παίζεις στο μυαλό σου μια ταινία για ένα πιθανό, άσχημο, μελλοντικό πάντα νοητικό κατασκεύασμα.
Δεν αγχώνεσαι ποτέ για κάτι που συμβαίνει ΤΩΡΑ! Γιατί απλούστατα δεν μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο! Αν κάτι άσχημο συμβαίνει τώρα, απλώς το αντιμετωπίζεις. Δεν έχεις την πολυτέλεια να φοβηθείς, να αγχωθείς. Απλώς ενεργείς. Δρας. (ολόκληρο στη σελίδα μας "απόψεις αναγνωστών")
