14 Σεπ 2015

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ (14/9) ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ....

Η Ύψωση του Τιμίου Σταυρού
Σύμφωνα με την παράδοση, το 326 η γηραιά μητέρα του Μεγάλου Κωνσταντίνου, Αυγούστα Ιουλία Φλαβία Ελένη, μετέβη στους Αγίους Τόπους για να φέρει στο φως τα διάφορα μέρη στα οποία έζησε και δίδαξε ο Ιησούς Χριστός. Στα Ιεροσόλυμα πραγματοποίησε μεγάλες ανασκαφές για να βρεθούν οι τόποι της Σταύρωσης και της Ανάστασης στον λόφο του Γολγοθά. Η μετέπειτα Αγία Ελένη οδηγήθηκε στην εύρεση του Τιμίου Σταυρού από ένα αρωματικό φυτό που φύτρωνε στο μέρος εκείνο, τον γνωστό μας βασιλικό. Ύστερα από επίπονες ανασκαφές βρέθηκαν τρεις σταυροί, του Κυρίου και των δύο ληστών.
Οι εκκλησιαστικοί ιστορικοί Φιλοστόργιος και Νικηφόρος αναφέρουν ότι ο Σταυρός του Κυρίου εντοπίσθηκε ύστερα από θαύμα, όταν τοποθετήθηκε πάνω σε νεκρή γυναίκα και αυτή αναστήθηκε. Στη θέση αυτή υπήρχε ο ναός της Αφροδίτης, που είχε ανεγείρει το 135 ο ρωμαίος αυτοκράτορας Αδριανός, μετά τη δεύτερη καταστροφή της Ιερουσαλήμ. Η Ελένη, αφού διέταξε να τον γκρεμίσουν, έχτισε στη θέση του τον περικαλλή Ναό της Αναστάσεως, ο οποίος αποτελεί μέχρι σήμερα ένα από τα σημαντικότερα μνημεία του Χριστιανισμού. Ο Σταυρός του Κυρίου παραδόθηκε στον Πατριάρχη Ιεροσολύμων Μακάριο, ο οποίος τον τοποθέτησε στον ναό της Αναστάσεως στις 14 Σεπτεμβρίου 335.
Η δεύτερη Ύψωση του Τιμίου Σταυρού σχετίζεται με τους Βυζαντινο-Περσικούς Πολέμους (602-628). Το 614 οι Πέρσες κυρίευσαν την Παλαιστίνη και αφού λεηλάτησαν και κατέστρεψαν τα ιερά προσκυνήματα του Χριστιανισμού, πήραν μαζί τους ως λάφυρο τον Τίμιο Σταυρό. Οι πυρολάτρες Πέρσες θεώρησαν τον Σταυρό μαγικό, εξαιτίας κάποιων θαυμάτων που έγιναν και τον προσκυνούσαν. Ο αυτοκράτορας Ηράκλειος, μετά την οριστική νίκη του εναντίον των Περσών το 628, ανέκτησε το ιερό σύμβολο της Χριστιανοσύνης και το μετέφερε αρχικά στην Κωνσταντινούπολη (14 Σεπτεμβρίου 629), όπου αποτέλεσε μέρος του θριάμβου του και στη συνέχεια στα Ιεροσόλυμα.
Η Ύψωση του Τιμίου Σταυρού εορτάζεται με ιδιαίτερη λαμπρότητα κάθε χρόνο στις 14 Σεπτεμβρίου. Στις εκκλησίες ψάλλεται, μεταξύ των άλλων, το πασίγνωστο απολυτίκιο «Σώσον Κύριε τον λαόν σου…» και στους πιστούς μοιράζονται κλώνοι βασιλικού, εκκλησιαστική συνήθεια που πηγάζει από την παράδοση ότι στο μέρος που βρέθηκε ο Τίμιος Σταυρός είχε φυτρώσει το αρωματικό αυτό φυτό. Η Εκκλησία επιτάσσει την ημέρα αυτή αυστηρά νηστεία.

Απολυτίκιο

Σώσον, Κύριε, τον λαόν Σου και ευλόγησον την κληρονομίαν Σου, νίκας τοις βασιλεύσι κατά βαρβάρων δωρούμενος και το σον φυλάττων, δια του Σταυρού Σου, πολίτευμα.

Λαογραφία

  • Η γιορτή του Σταυρού έχει ιδιαίτερη σημασία για τους γεωργούς, διότι αποτελεί την αφετηρία της νέας χρονιάς, ενόψει της σποράς. Οι γεωργοί  φέρνουν στην εκκλησία μείγμα από τα δημητριακά που θα σπείρουν για να δεχθούν την ειδική ευλογία του ιερέα: «Βλαστήσαι την γην, και δούναι σπέρμα το σπείροντι, και άρτον εις βρώσιν» («Ευχή επί ευλογήσει του σπόρου»).
  • Την ημέρα του Σταυρού, οι ναυτικοί συνήθιζαν να σταματούν τα μακρινά ταξίδια με ιστιοφόρα, όπως συμβούλευε η παροιμία: «Του Σταυρού, σταύρωνε και δένε».
  • Με το βασιλικό που παίρνουν από την εκκλησία, οι νοικοκυρές συνηθίζουν να φτιάχνουν το προζύμι της χρονιάς (Πήλιο, Κορώνη κ.ά).
  • Στην Αίγινα αναβιώνει ο λεγόμενος «Λειδινός», μία μιμητική παράσταση, με μοιρολογήματα και ταφή ενός ομοιώματος μικρού παιδιού, έθιμο με πιθανότατα αρχαία καταγωγή. Ακολουθεί η προσφορά κολλύβων και η τελετουργία κλείνει με χορούς και τραγούδια. Οι επιλογικοί στίχοι του μοιρολογιού:
Πάλι θα ρθεις, Λειδινέ μου
Με του Μάρτη τις δροσιές
Με τ’ Απριλη τα λουλούδια
Τσαι του Μάη τις δουλειές…
Ήρθε η ώρα να μας φύγεις,
πάαινε εις το καλό,
τσαι με το καλό να έρθεις
τσ’ όλους να μας βρεις γερούς…
Ο «Λειδινός» («Δειλινός» με αντιμετάθεση δ και λ) είναι ένα δρώμενο, όπου κυριαρχεί το στοιχείο του θανάτου ως προϋπόθεση για τη νέα ζωή, με αυτονόητο τον συμβολισμό που αφορά τον μαρασμό της φύσης και την αναγέννησή της κάθε χρόνο.
Η κατάρρευση των ελληνικών δυνάμεων το 1922 στη Μικρά Ασία, οι σφαγές, λεηλασίες και η προσφυγιά που ακολούθησαν, αποτελούν το αποκορύφωμα μιας συστηματικής προσπάθειας εξόντωσης του ελληνικού στοιχείου από τα χώματα της Μικρά Ασίας, που έβαλε τέρμα στην τρισχιλιετή παρουσία του στην πέραν του Αιγαίου Ελλάδα, μια περιοχή όπου αναπτύχθηκε η ωριμότερη φάση του ελληνικού πολιτισμού […] την τερατώδη αυτή γερμανική σύλληψη πρώτοι οι Νεότουρκοι ανέλαβαν να κάνουν πράξη. Και κοντά στις βάρβαρες ασιατικές μεθόδους του βίαιου εξισλαμισμού, του γενιτσαρισμού και των κατά τακτά διαστήματα φυλετικών εκκαθαρίσεων ήρθε να προστεθεί η τευτονική ψυχρή μεθοδικότητα με τη λειτουργία των περίφημων ταγμάτων εργασίας.

ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΝΕΚΔΟΤΟ & ΑΠΟΦΘΕΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ..
Ο Φράνκο και το «πραξικόπημα - οπερέτα» των Συνταγματαρχών
Ο Φράνκο και το «πραξικόπημα - οπερέτα» των Συνταγματαρχών: Λέγεται ότι όταν έγινε γνωστό στη Μαδρίτη το πραξικόπημα των συνταγματαρχών της Αθήνας (21 Απριλίου 1967), ένας υπασπιστής ξύπνησε τον ισπανό δικτάτορα Φράνκο για να τον ενημερώσει:
- Στρατηγέ, έγινε δικτατορία στην Ελλάδα, φέρεται να είπε.
- Πόσοι είναι οι νεκροί; ρώτησε ο Φράνκο.
- Κανένας.
- Και γι' αυτό με ξύπνησες; Αυτό δεν είναι πραξικόπημα, είναι οπερέτα...


ΕΙΠΕ....

"Η ελευθερία είναι καλή για τους πλούσιους" (Βίκτωρ Ουγκώ, γάλλος συγγραφέας)


Η ΓΕΛΟΙΟΓΡΑΦΙΑ & ΤΟ ΑΣΤΕΙΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ...

αστειες εικονες με ατακες


αστειες εικονες με ατακες

             ΤΟ ΑΣΤΕΙΟ ΜΑΣ

Ένα ζευγάρι που κοιμάται σπίτι. Κατά τις τρεις το βράδυ ξαφνικά χτυπάει το κουδούνι. Έντρομοι πετάγονται από το κρεβάτι. Ο άντρας πάει στο θυροτηλέφωνο και ρωτάει:
– Ποιος είναι;
– Μήπως μπορείς να κατέβεις να με σπρώξεις λίγο, σε παρακαλώ; ακούγεται μια αντρική φωνή από το θυροτηλέφωνο.
– Τι είπες; φωνάζει έξαλλος ο άντρας, Μας ξύπνησες νυχτιάτικα για να κατέβω να σε σπρώξω; Δεν θα είσαι στα καλά σου! και γυρίζει στο κρεβάτι του, όπου εξηγεί στη γυναίκα του τι έγινε.
Σε κανένα τέταρτο και αφούτους ξαναπήρε ο ύπνος, χτυπάει πάλι το κουδούνι. Πετάγεται από το κρεβάτι ο άντρας, τρέχει στο θυροτηλέφωνο κι ακούει πάλι την ίδια φωνή:
– Έλα, ρε φίλε! Κατέβα λίγο να σπρώξεις σε παρακαλώ!
Έξαλλος ο άντρας, του απαντάει :
– Αν κατέβω κάτω, θα σε πλακώσω στο ξύλο! Εξαφανίσου, μην φωνάξω την αστυνομία!
Γυρίζει ξανά στο κρεβάτι και του λέει η γυναίκα του:
– Βρε αγάπη μου, αφού ξυπνήσαμε που ξυπνήσαμε κάνε ένα ψυχικό να τον βοηθήσεις μήπως και ησυχάσουμε…
– Τέλος πάντων, ας σου κάνω το χατίρι…
Ρίχνει ένα μπουφάν πάνω από τις πυτζάμες ο άντρας και κατεβαίνει στον δρόμο, όμως τον τύπο δεν τον βλέπει! Κοιτάει από δω, κοιτάει από κει, τίποτα. Βάζει μια φωνή:
– Πού είσαι εσύ που φωνάζεις τόση ώρα να σε σμπρώξω;
Και ακούει τη φωνή του τύπου από την παιδική χαρά δίπλα :
– Εδώ στις κούνιες!