Πρόκειται για δύο πρώην υπουργούς Οικονομικών. Ο ένας της κυβέρνησης Κώστα Καραμανλή και ο άλλος της κυβέρνησης Γιώργου Παπανδρέου. Αμφότεροι κατηγορήθηκαν για λανθασμένες εκτιμήσεις και κακή διαχείριση αναφορικά με το πώς οδηγηθήκαμε στην υπαγωγή στο ΔΝΤ. Και αμφότεροι αποτύπωσαν σε βιβλίο την εμπειρία τους από τη θητεία στο υπουργείο.
Πρώτος ήταν ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, ο οποίος έγραψε το «Game Over» και τη σκυτάλη πήρε ο Γιάννης Παπαθανασίου, με τους «8 μήνες», διάστημα που έμεινε και στο υπουργείο.
Τώρα λοιπόν που κυκλοφόρησε το βιβλίο του δεύτερου, ο πρώτος βγήκε στην αντεπίθεση και με μία ανάρτησή του στο facebook επιτέθηκε στον πρώην υπουργό της κυβέρνησης Καραμανλή σχολιάζοντας πως «αυτός ο συγκεκριμένος υπουργός των 8 μηνών εκείνης της χρονιάς, αντί για την ελάχιστη ανάληψη ευθύνης, καταλήγει στο βιβλίο του ότι τα πήγε καλά. Έχει δε το θράσος να ισχυρίζεται ότι για την υπαγωγή στο μνημόνιο ευθύνεται όχι η κυβέρνηση που δημιούργησε το δημοσιονομικό χάος, αλλά αυτή που στη συνέχεια ανέλαβε να το διαχειριστεί. Αιδώς».
Αναλυτικά το κείμενο του Γ. Παπακωνσταντίνου:
“Δεν είχα σκοπό να σχολιάσω το βιβλίο του Γ. Παπαθανασίου «8 μήνες» που μόλις εκδόθηκε.
Ο καθένας έχει δικαίωμα να υπερασπιστεί τα πεπραγμένα του και την υστεροφημία του. Αναγκάζομαι όμως να το κάνω γιατί στο βιβλίο υπάρχουν πολλές αναφορές σε εμένα, αλλά και γιατί περιέχει πλήθος «επιχειρημάτων» που προσβάλουν βάναυσα την ιστορική αλήθεια και τη νοημοσύνη όλων μας. Ασχολούμαι όμως και γιατί όπως φάνηκε από την αναπαραγωγή του σε ορισμένες γνωστές εφημερίδες (ΕΣΤΙΑ, Δημοκρατία), το βιβλίο εντάσσεται σε μία ευρύτερη προσπάθεια να ξαναγραφτεί η ιστορία, να ξεπλυθούν οι ευθύνες της κυβέρνησης Καραμανλή και προσωπικά του κ. Παπαθανασίου και να περάσουν εκεί που δεν ανήκουν – να γίνει το μαύρο άσπρο.
Θέλει και λίγο κουράγιο η πολιτική και η ανάληψη ευθύνης και είναι προφανές ότι ο κ. Παπαθανασίου δεν το έχει. Ο κ. Παπαθανασίου είναι ο υπουργός που έβλεπε τα ελλείμματα να περνούν – και παρουσίαζε τα σχέδια αντιμετώπισής τους πάνω σε χαρτοπετσέτες… Ανέλαβε τον Ιανουάριο του 2009 να εφαρμόσει έναν προϋπολογισμό με στόχο ελλείμματος 2% του ΑΕΠ για το 2009. Αντ’ αυτού, έστελνε στους Ευρωπαίους εταίρους μας ψευδή στοιχεία για την πορεία του ελλείμματος. Όταν καταμετρήθηκαν με ακρίβεια όλα τα δημοσιονομικά στοιχεία της μοιραίας για την Ελλάδα εκείνης χρονιάς, αποκαλύφθηκε ότι το έλλειμμα ήταν στην πραγματικότητα άνω του 15%. Σε απόλυτους αριθμούς, από προβλεπόμενο έλλειμμα περίπου 5 δις ευρώ, βρεθήκαμε με πραγματικό έλλειμμα άνω των 36 δις. Αυτή η διαφορά των 31 δις ευρώ είναι αδιανόητη.
Και αυτός ο συγκεκριμένος υπουργός των 8 μηνών εκείνης της χρονιάς, αντί για την ελάχιστη ανάληψη ευθύνης, καταλήγει στο βιβλίο του ότι «τα πήγε καλά». Έχει δε το θράσος να ισχυρίζεται ότι για την υπαγωγή στο μνημόνιο ευθύνεται όχι η κυβέρνηση που δημιούργησε το δημοσιονομικό χάος, αλλά αυτή που στη συνέχεια ανέλαβε να το διαχειριστεί. Αιδώς.
Πάμε όμως από τα γενικά στα συγκεκριμένα. Γιατί τίποτα πλέον δεν πρέπει να αφήνουμε να πέφτει κάτω. Θα σχολιάσω παρακάτω συγκεκριμένα αποσπάσματα από το βιβλίο – και απολογούμαι εκ των προτέρων για το γεγονός ότι αυτή η ανάρτηση εκ των πραγμάτων θα είναι μακροσκελής (και πάλι είμαι επιλεκτικός).
«Ο κ. Παπακωνσταντίνου με κατηγορούσε ακόμα και για το γεγονός ότι διασφάλισα τον έγκαιρο δανεισμό της χώρας».
Λάθος. Η κατηγορία είναι άλλη. Είναι ότι με ανακοινωμένο πρόγραμμα δανεισμού για το 2009 ύψους 44 δις ευρώ, η Ελληνική Δημοκρατία είχε μέχρι τον Σεπτέμβριο του έτους ήδη δανειστεί 66 δις ευρώ, 50% παραπάνω απ’ όσα είχαν αρχικά προβλεφθεί! Με άλλα λόγια, γιατί είχε ήδη συντελεστεί ο δημοσιονομικός εκτροχιασμός. Όχι και να μιλάμε από πάνω…
«Όχι μόνο ολοκληρώσαμε επιτυχώς το πρόγραμμα δανεισμού, αλλά υπερκαλύψαμε τις ανάγκες μας. Δανειστήκαμε επιπλέον 8 δις. Ήταν ένα απόθεμα, ένα «μαξιλάρι»…Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ…έσπευσε να τα μοιράσει σε παροχές…».
Το μηνιαίο έλλειμμα του προϋπολογισμού το 2009 τους πρώτους 9 μήνες ήταν λίγο πάνω από 1% (του δε Σεπτεμβρίου 1,5%!) . Με άλλα λόγια, κάθε μήνα έλειπαν από τα ταμεία περίπου 2,5 δις. Και αυτό πριν βγουν στην επιφάνεια τα κρυφά ελλείμματα – στην πραγματικότητα κάθε μήνα του 2009 το έλλειμμα αυξανόταν περί τα 3 δις! Άρα το περίφημο μαξιλάρι δε έφτανε καν για να καλυφθεί το έλλειμμα μέχρι το τέλος του έτους, δηλαδή να πληρωθούν μισθοί, συντάξεις κλπ. Ποιές παροχές του ΠΑΣΟΚ;!
«Στις 18/3 ανακοινώθηκε η εισοδηματική πολιτική της κυβέρνησης για το 2009. Βασικός στόχος μας ήταν η δραστική μείωση των δαπανών του δημοσίου. Στους μισθωτούς του δημοσίου με μικτές αποδοχές (εξαιρουμένης της οικογενειακής παροχής) 1500 Ευρώ το μήνα δόθηκε εφάπαξ έκτακτο οικονομικό βοήθημα 500 ευρώ.» κλπ…
Παρακαλώ ξαναδιαβάστε το παραπάνω απόσπασμα για να γίνει κατανοητό πως ακριβώς η κυβέρνηση Καραμανλή αντιλαμβανόταν τη «δραστική μείωση των δαπανών τους δημοσίου»… Ως έκτακτο εφάπαξ στους δημόσιους υπαλλήλους.
«Στις 24/3 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υπέβαλε προς το Συμβούλιο Ecofin πρόταση για απόφαση σχετικά με τη διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος για την Ελλάδα. Η Επιτροπή ζητούσε…η δημοσιονομική προσαρμογή να αρχίσει από το 2009, προκειμένου να μειωθεί το έλλειμμα κάτω από το 3% το 2010…»