ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΣΟΚ! Γιατί το 1928 η κυβέρνηση Ζαΐμη -με υπουργό τον Μεταξά- αναγνώριζε «μακεδονοσλαυικήν» γλώσσα
Διαβάστε σχετικά για Βαλκάνια, Ιωάννης Μεταξάς, Μακεδονία, Νίκος Κοτζιάς, Σκόπια, Υπουργείο Εξωτερικών,
Ο Ιωάννης Μεταξάς είναι μια αμφιλεγόμενη ιστορική προσωπικότητα. Στρατιωτική ευφυΐα και ελευθεροτέκτονας, έγινε δικτάτορας με τις ευλογίες των ανακτόρων και «καθάρισε» ιστορικά εξαιτίας του «όχι» στην ιταλική εισβολή.
Ναζιστές και ψευδοεθνικιστές ακροδεξιοί καπηλεύονται εδώ και δεκαετίες τη μνήμη του.
Οι ίδιοι που υμνούν τους ναζί καπηλεύονται τον Ιωάννη Μεταξά, αλλά η ακροδεξιά είναι γνωστή για τις καπηλείες της.
Ωστόσο, ποιο είναι το θέμα μας εδώ και θυμηθήκαμε τον Ιωάννη Μεταξά;
Είναι η αποκάλυψη του δημοσιογράφου της ΕΡΤ3, Γιώργου Γεωργιάδη, ότι το 1928 η τότε ελληνική κυβέρνηση, στην οποία συμμετείχε και ο Ιωάννης Μεταξάς, αναγνώριζε τη «μακεδονοσλαβική» γλώσσα.
Ποιος ο λόγος άραγε που η τότε οικουμενική κυβέρνηση του Αλέξανδρου Ζαΐμη, με τον Ιωάννη Μεταξά υπουργό Συγκοινωνίας, αναγνώριζε «μακεδονοσλαβική», την οποία διαχώριζε από τη βουλγαρική, αν και γνωρίζουμε ότι στην ουσία πρόκειται για την ίδια γλώσσα;
Επειδή η εθνική γραμμή τότε έδινε αγώνα να μην εκβουλγαριστούν οι Έλληνες σλαβόφωνοι, οι λεγόμενοι Σλαβομακεδόνες.
Μεγάλο μέρος των Ελλήνων της Μακεδονίας είχε εξσλαβιστεί γλωσσικά ήδη από τον μεσαίωνα.
Συνέχιζαν όμως να διατηρούν την ταυτότητα των Ρωμαίων (Ρωμηών) του Ανατολικού Ρωμαϊκού Κράτους και αρνούνταν ότι ήταν Βούλγαροι.
Εξάλλου «Βούλγαρος» τότε δεν σήμαινε κάποια εθνική ταυτότητα, αλλά ήταν συνώνυμο του αγροίκου.
Ο εκβουλγαρισμός των σλαβόφωνων Ρωμηών ξεκίνησε μετά το σχίσμα της λεγόμενης Βουλγαρικής Εξαρχίας (1870), ο οποίος υποστηρίχτηκε από την Οθωμανική Αυτοκρατορία σε συνεργασία με την τσαρική Ρωσία για να αναχαιτιστεί η επέκταση του ελληνισμού μέχρι τον Δούναβη.
Παράλληλα ο πανσλαβισμός είχε σχέδιο να εκβουλγαριστεί η Μακεδονία για να αποκτήσουν οι Ρώσοι έξοδο στη Μεσόγειο.
Η ελληνική εξωτερική πολιτική υποδαύλιζε από τα τέλη του 19ου αιώνα τον «μακεδονισμό» μεταξύ των σλαβόφωνων ως ανάχωμα στον πανσλαβισμό και τον εκβουλγαρισμό.
Το δεύτερο στάδιο ήταν η γλωσσική επανελλήνιση των σλαβόφωνων της Μακεδονίας, κάτι που έγινε ολοκληρωτικό στα εδάφη της Μακεδονίας μας, αλλά όχι στα μακεδονικά εδάφη που κατέλαβε η Σερβία, τα οποία επί Τίτο μας προέκυψαν ως «Σοσιαλιστική Δημοκρατίας της Μακεδονίας».
Οι παραπάνω ιστορικές αναφορές κρίνονται αναγκαίες για όσους αδυνατούν να κατανοήσουν ποιο είναι το διακύβευμα στη Μακεδονία εδώ και 150 χρόνια και προφανώς ως ανιστόρητοι θα σπεύσουν να κατηγορήσουν και τον υπουργό του Ζαΐμη, Ιωάννη Μεταξά, ως «προδότη», με την ίδια χυδαία ευκολία που προσάπτουν τον ίδιο χαρακτηρισμό στον Νίκο Κοτζιά.
Βεβαίως όλη αυτή η φανατική εξαλλοσύνη οφείλει να σταθεί και να αναρωτηθεί μια στιγμή εάν θεωρεί ότι διακρίνεται από μεγαλύτερο πατριωτισμό ή ευφυΐα από τους Ζαΐμη, Μεταξά και Κοτζιά.
Στην ιστορία επιβιώνουν τα έξυπνα έθνη, όχι οι ανερμάτιστοι όχλοι, ας εμπεδωθεί αυτό.
